Podstawowym źródłem wiary karaimskiej jest Tora. Mojżesz jest uznawany za największego proroka („głowę” innych proroków), lecz wielkim uznaniem cieszą się także księgi Izajasza i Jeremiasza. Religia karaimska na co dzień zasadza się przede wszystkim na Dekalogu oraz na dziesięciu następujących artykułach wiary: Wszechmocny Bóg istnieje odwiecznie. Jedność i potęga boska nie mogą być przyrównane do żadnej istoty i są niepojętne dla rozumu ludzkiego. Wszystko co istnieje, od aniołów począwszy, a na najniższych istotach skończywszy, zostało stworzone przez Boga. Opatrzność Boża czuwa nad każdą istotą. Bóg natchnął duchem proroczym Mojżesza i przez niego zesłał prawo. Pięcioksięgu ani zawartych w nim Dziesięciorga Przykazań nie można zmienić ani uzupełnić. Prorocy zawsze byli natchnieni duchem Bożym. Bóg wyznaczył każdemu człowiekowi nagrodę i karę podług zasług i przewinień jego. Wskrzeszenie zmarłych nastąpi w dniu Sądu Ostatecznego. Bóg wybawi świat poprzez zesłanie Mesjasza.
Modlitwa karaimska składa się z trzech części: Pochwała Boga; Wyrażenie wdzięczności Bogu; Prośba o wybaczenie grzechów oraz o dobrodziejstwo na przyszłość.
Podstawą liturgii karaimskiej są w odróżnieniu od judaizmu psalmy.