Tymczasem stronnicy królewscy wybrali Jana Lutkowica z Brzezia, a ponadto grupa kanoników wybrała kandydata neutralnego, Eneasza Sylwiusza Piccolominiego; ten ostatni uzyskał zatwierdzenie papieża Kaliksta III, w związku z czym zarówno Jan Lutek, jak i Venrade musieli wycofać się ze swoich roszczeń.

Piccolomini nie objął diecezji (został rychło powołany na następcę Kaliksta III jako Pius II); z kolejnym biskupem warmińskim, Pawłem Legendorfem Venrade współpracował, a nawet zapisał mu w testamencie swój majątek.

Venrade cieszył się uznaniem jako prawnik. Był także bibliofilem, w jego zbiorach znajdowały się m.in. dzieła Seneki, Petrarki, proroctwa Hildegardy z Bingen (Speculum futurorum temporum), kodeksy; kolekcja uległa rozproszeniu, sprzedana po śmierci właściciela (zgodnie z jego testamentem).

Przypisy

Bibliografia Tadeusz Oracki, Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i Ziemi Malborskiej od połowy XV do końca XVIII wieku, Olsztyn 1988.

Kategoria:Kanonicy dobromiejskiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Kanonicy warmińscy Kategoria:Ludzie związani z Lidzbarkiem Warmińskim Kategoria:Holenderscy duchowni katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1398 Kategoria:Zmarli w XV wieku