Jest centralnym (pierwotnym) narządem limfatycznym, kontrolującym rozwój obwodowych (wtórnych) tkanek limfatycznych (węzły chłonne, śledziona) w życiu zarodkowym i okresie dojrzewania, ich kompetencji immunologicznej w okresie poporodowym. W przeciwieństwie do innych narządów limfatycznych, grasica powstaje z endodermy i mezodermy. Nabłonek endodermalny III i IV kieszonki skrzelowej wytwarza sieć komórek nabłonkowych, która jest zasiedlana komórkami macierzystymi limfocytów (z mezodermy). Z sieci komórek nabłonkowych powstaje zrąb grasicy.
Komórki grasicy wędrują do obwodowych tkanek limfatycznych i zasiedlają je. Po tym procesie układ chłonny może funkcjonować nawet po usunięciu grasicy.
Niezbędna jest dla rozwoju odporności organizmu.
We wrodzonym braku tego narządu układ chłonny jest niewykształcony i istnieje upośledzona immunologiczna odporność komórkowa wraz z całkowitym brakiem gamma-globulin lub zbyt małą ich ilością.
Przerostom oraz nowotworom (grasiczak) grasicy często towarzyszą: miastenia, układowy toczeń trzewny niedokrwistość aplastyczna inne choroby autoimmunizacyjne.
Grasica jako potrawa Grasica jest uznawana przez niektórych za przysmak kulinarny. Wykorzystywana w tym celu jest zwłaszcza grasica cielęca i jagnięca.
Przypisy
Kategoria:Anatomia klatki piersiowej Kategoria:Gruczoły Kategoria:Immunologia Kategoria:Układ dokrewny człowieka Kategoria:Układ limfatyczny człowieka