Bazylika Konkatedralna św. Jakuba Apostoła w Olsztynie – kościół zbudowany w II poł. XIV wieku.
Historia W akcie lokacyjnym miasta z 1353 r. parafia została uposażona sześcioma łanami ziemi i dochodami z dziesięciny. Rozpoczęcie budowy kościoła parafialnego, która przebiegała w kilku etapach, datowane jest na drugą połowę XIV w. przed 1378 r. (przed rozszerzeniem granic miasta lokacyjnego), przełom XIV i XV w. (przed wojną z zakonem), ok. 1400-1410. W pierwszej fazie budowlanej ukończono mury korpusu i trzy dolne kondygnacje wieży; filary międzynawowe nie zostały połączone arkadami, kościół nie był przesklepiony. Dach nad korpusem datowany jest na podstawie badań dendrochronologicznych belek więźby po 1429 r. (mogła to być kolejna więźba po pożarze w 1414 r.). Późnogotyckie sklepienia kościoła założono przed 1562 r., górne kondygnacje wieży ukończono do 1596 r. W 1596 wieżę kościoła (w górnej części drewnianą) rozbudowano do siedmiu kondygnacji. Utrzymana była, jak cały kościół, w stylu gotyckim. Miała 63 m wys. Kościół nie jest orientowany, aczkolwiek wieża kościoła wskazuje kierunek na Rzym. W 1721 przebudował go Piotr Olchowski z Reszla (kaplice boczne). W 1864 kościołowi groziło zawalenie i musiano go zamknąć.