Judas Priest jest stale uważane za jedną z czołowych grup heavymetalowych na żywo, szczególnie na przełomie lat 70. i 80. Praktyki "ulepszania" albumów koncertowych były powszechnie stosowane w drugiej połowie lat 70. przez wytwórnie płytowe, aby albumy charakteryzowały się wysoką jakością, która mogłaby wpłynąć na wyższą sprzedaż i popularność albumów w stacjach radiowych (dzięki usuwaniu rozbudowanych solówkek i zakończeń), która, z kolei, nie byłaby osiągalna z surowym dźwiękiem utworów. Do takich przykładów należy m.in. grupa Kiss i Alive! z 1975 roku oraz Live and Dangerous zespołu Thin Lizzy z 1978 r. Oprócz poprawek w liniach wokalnych, na Unleashed in the East połączono ze sobą oba występy, ale także zmieniona została kolejność utworów. Na koncertach w Japonii, Judas Priest zagrało następujące utwory: "Exciter" "Running Wild" "The Ripper" "Diamonds and Rust" "Rock Forever" "Beyond the Realms of Death" "Green Manalishi (With the Two-Pronged Crown)" "Delivering the Goods" "White Heat, Red Hot" "Sinner" "Evil Fantasies" "Victim of Changes" "Genocide" (z rozbudowaną solówką Glenna Tiptona) "Starbreaker" (z rozbudowaną solówką Lesa Binksa) "Hell Bent for Leather" "Take on the World" "Tyrant"