Pius II (, właśc. Eneasz Sylwiusz Piccolomini lub Enea Silvio de Piccolomini); ur. 18 października 1405 w Corsignano, zm. 14 lub 15 sierpnia 1464 w Ankonie) – włoski humanista, poeta, biskup Triestu w latach 1447–1450, biskup Sieny w latach 1450–1458, biskup warmiński w latach 1457–1458, papież w okresie od 19 sierpnia 1458 do 14 lub 15 sierpnia 1464.
Życiorys Wczesne życie Urodził się w biednej, choć szlacheckiej rodzinie. W młodości pracował w polu, a po ukończeniu 18 lat studiował sztukę oratorską i poezję na uniwersytecie w Sienie. Przez krótki czas w 1425 roku był zafascynowany życiem klasztornym pod wpływem św. Bernardyna ze Sieny; następnie kontynuował studia nauk klasycznych i poezji we Florencji. Studiował również na uniwersytetach w Bolonii i Pawii. Jako sekretarz biskupa Fermo, Domenico Capranicy brał udział w soborze w Bazylei (1432), gdzie zgromadzili się przeciwnicy papieża Eugeniusza IV. Następnie pozostawał w służbie innych dostojników kościelnych – Nicodemo della Scala (biskupa Freising), Bartolomeo (biskupa Novary) i kardynała Albergatiego. Towarzyszył Albergatiemu na kongresie w Arras (1435), gdzie debatowano nad układem pokojowym pomiędzy Francją i Burgundią. W tym samym roku został wysłany przez kardynała z tajną misją do Szkocji.