Tlenki uranu – grupa nieorganicznych związków chemicznych uranu z tlenem. Uran tworzy związki na różnym stopniu utlenienia, jednak najczęściej spotykane to: tlenek uranu(IV) (ditlenek uranu), tlenek uranu(VI) (tritlenek uranu), oktatlenek triuranu, (najtrwalszy tlenek uranu)
Ponadto znane są: tlenek uranu(II) (tlenek uranu), UO (nietrwały) nonatlenek tetrauranu, (powstaje w reakcji ) heptatlenek triuranu, (powstaje w wyniku utleniania lub ) pentatlenek diuranu, (powstaje podczas ogrzewania pod wysokim ciśnieniem mieszaniny lub ) nadtlenek diuranu, (znany tylko w postaci di- i tetrahydratu; powstaje w wyniku działania na azotan uranylu)
Najpowszechniej występującym minerałem uranu jest uraninit zawierający tlenki uranu.
Zastosowanie Tlenki uranu są znane z wysokiej efektywności i stabilności w wysokich temperaturach podczas procesów degradacji (rozpadu) lotnych związków organicznych, porównywalną z tradycyjnymi katalizatorami stosowanymi w procesach degradacji, takimi jak metale szlachetne, czy . Niektóre tlenki uranu (szczególnie tlenek uranu(IV)) wykazują właściwości nadprzewodzące charakterystyczne dla nadprzewodników. Wykazują także własności termoelektryczne, co przy dużej wytrzymałości na wysokie temperatury powoduje, iż są obiecującym materiałem do termoelementów.