Modernizacja (1935–1937) W marcu 1935 roku wprowadzono zmodernizowany model z bardziej przestronnym, zaokrąglonym nadwoziem i rozstawem osi wydłużonym do 2430 mm, a rozstawem tylnych kół powiększonym do 1100 mm. Silnik dzięki nowemu gaźnikowi rozwijał moc 22 KM (16 kW). Prędkość maksymalna wynosiła 95 km/h, a zużycie paliwa 7–8 l/100 km. Pojemność zbiornika paliwa zwiększono z 20 do 26 l i zastosowano też inne drobne ulepszenia mechaniczne. Długość wzrosła do 3770 mm, szerokość wynosiła 1360 mm, a wysokość 1500 mm. Odmiany nadwoziowe pozostały takie same (kabriolet, tudor, roadster, furgon). Roadster odróżniał się drzwiami z wykrojem u góry i za dopłatą mógł zostać wyposażony w składane małe siedzenie w bagażniku. Od października 1935 roku produkowany był także czterodrzwiowy sedan, ale jedynie w ograniczonych ilościach na eksport. Ceny wzrosły o około tysiąc koron (kabriolet: 19 500 koron, tudor 400 koron więcej), lecz Popular pozostawał najtańszym z porównywalnych samochodów na rynku. Dzięki modelowi Popular Škoda zajęła w 1936 roku drugie, a od 1937 roku pierwsze miejsce wśród krajowych producentów samochodów, wyprzedzając Pragę, a następnie Tatrę.