Uran wysoko wzbogacony jest także stosowany jako paliwo w reaktorach szybkich neutronów, a także jako paliwo do reaktorów okrętów podwodnych (50–90% 235U). Pierwszy prototypowy reaktor szybkich neutronów do zastosowań komercyjnych "Fermi-1" wymaga paliwa wzbogaconego do 26,5% 235U.
Uran nisko wzbogacony Uran nisko wzbogacony (LEU, z ang. low-enriched uranium), zawierający poniżej 20% izotopu 235U, stosowany jest w najbardziej rozpowszechnionych reaktorach wodnych. Stosowane w nich wzbogacenie paliwa waha się w granicach między 3 a 5% 235U. W reaktorach badawczych stosuje się uran zawierający 12–19,75% 235U. thumb|skaluj|"Yellowcake" – preparat uranu nisko wzbogaconego zawierający tlenki uranu – paliwo do reaktora LWR
Uran nieznacznie wzbogacony Uran nieznacznie wzbogacony (SEU, z ang. slightly enriched uranium) zawiera 0,9–2% izotopu 235U. Został on wprowadzony w późniejszym czasie, w miejsce uranu naturalnego używanego w niektórych reaktorach ciężkowodnych np. CANDU. Niewielkie wzbogacenie ułatwia sterowanie reaktorem, poprawiając bezpieczeństwo i zwiększając elastyczność operacyjną. Koszty uzyskania takiego paliwa są niższe z powodu konieczności małego wzbogacenia uranu.