Głowica kablowa – element osprzętu kablowego elektroenergetycznej linii kablowej służący do szczelnego zakańczania kabli i zapewniający im wymaganą wytrzymałość mechaniczną i elektryczną. Najczęściej głowice kablowe spotykane są w rozdzielniach na stacjach elektroenergetycznych, w stacjach transformatorowych jak i na słupach w przypadku skablowania odcinka linii napowietrznej.
Głowice kablowe mogą być dostosowane do pracy w warunkach wnętrzowych (rozdzielnie wnętrzowe) i napowietrznych (rozdzielnie napowietrzne). Do wnętrzowych zalicza się głowice butelkowe żeliwne, stożkowe, leżące, płaskie, kątowe z izolatorami w płaszczyźnie osi kabla, kątowe z izolatorami w płaszczyźnie prostopadłej do osi kabla, jednożyłowe, ołowiane małomasowe do kabli 3- i 4-żyłowych oraz głowice z żywic syntetycznych. Do napowietrznych należą głowice masztowe, płaskie słupowe, jednożyłowe oraz odgałęźne dla kabli 3-płaszczowe. Konstrukcje głowic W zależności od czynnika izolującego w kablu (czy kabel suchy, czy w izolacji gazowej, wodnej czy olejowej) i od jego napięcia stosuje się różne konstrukcje głowic. Głowice butelkowe – wykonane są z żeliwnego korpusu asfaltowanego oraz z bakelitowej pokrywy. Służą one w zasadzie do zakończania kabli z wyprowadzeniem kabla z pełną izolacją.