Pod koniec tego roku awansował do finału Pucharu Świata, przegrywając w nim z Gatą Kamskim w stosunku 1½ – 2½Khanty-Mansiysk Final: Kamsky wins..
Odniósł szereg sukcesów w turniejach międzynarodowych, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca m.in. w:
1990 – Sztokholmie, 1991 – Gausdal, Kerteminde, Moskwie, Biel i Londynie, 1992 – Oakham i Reykjavíku (wspólnie z Johannem Hjartarsonem), 1993 – Monachium, Buenos Aires (wspólnie z Gatą Kamskim), 1995 – León (turniej szachowy) (wspólnie z Jewgienijem Bariejewem), 1997 – Ter Apel i Madrycie (wspólnie z Weselinem Topałowem), 1998 – Monako (turniej Melody Amber, wspólnie z Władimirem Kramnikiem), 2000 – Meridzie i Monako (Melody Amber), 2003 – Reykjavíku, 2004 – Sarajewie (turniej Bosna), 2005 – Drammen (wspólnie z Peterem Heine Nielsenem), Gibraltarze (wspólnie z Kiryłem Georgijewem, Lewonem Aronianem, Zacharem Jefimienko oraz Emilem Sutowskim) i Edmonton (turniej Canadian Open, wspólnie m.in. z Wasilijem Iwanczukiem oraz Wiktorem Bołoganem)Canadian Open Chess Championship, Edmonton 2005., 2006 – Pojkowskim, 2008 – Pojkowskim (wspólnie z Dmitrijem Jakowienko, Siergiejem Rublewskim i Wugarem Gaszimowem), 2009 – Sofii (turniej M-Tel Masters), 2010 – Szanghaju (turniej Shanghai Masters)Shanghai Masters 2010., 2011 – Lublin (III Międzynarodowy Arcymistrzowski Turniej im.