Podobnego przedsięwzięcia nie dokonała żadna armia (przykładowo: Linia Maginota o długości 450 km była budowana w latach 1929–1934 i umacniana do 1939 roku).
Przebieg prac budowlanych w 1940 roku Prace budowlane rozpoczęły się 26 czerwca 1940 roku. Decyzję przyspieszyła komplikacja stosunków międzynarodowych spowodowana nieoczekiwanie szybkim upadkiem Francji i zajęciem państw bałtyckich przez ZSRR. Zakres przewidywanych robót wymagał zgromadzenia ogromnych zasobów ludzkich i materiałowych. Z części miejscowości leżących na linii budowy wysiedlono lokalną ludność. Jeszcze w styczniu 1940 roku zaczęto prowadzić nabór robotników do specjalistycznych prac. Jednak główną siłą roboczą byli żołnierze, sformowani w okryte złą sławą bataliony budowlane. Wcielano do nich osoby niepewne politycznie oraz żołnierzy ukaranych dyscyplinarnie.
W okręgowych sztabach wojskowych utworzono pięć zarządów, którym podlegało 1338 wydzielonych odcinków budowlanych. W pobliżu kluczowych węzłów uruchomiono wytwórnie betonu, składniki dostarczano głównie z Wołynia i Podola, zaś drewno z okolicznych wsi. Do budowy wykorzystano również elementy polskich fortyfikacji znajdujących się na Polesiu.