W kwiatostanach groniastych wyróżnia się: proste – osie I rzędu nie rozgałęziają się: grono – na osi głównej zakończonej kwiatem osadzone są kwiaty na szypułkach wyrównanej długości (np. konwalia, rzepak), baldachogrono – szypułki kwiatowe o niejednakowej długości wyrastają z osi głównej i dorastają do jednego poziomu (np. jarzębina, jabłoń), kłos – kwiaty są bezszypułkowe, siedzą bezpośrednio na osi (np. babka, rdest). kotka (bazia) – oś wiotka, zwisająca (np. wierzba, leszczyna). kolba – oś silnie zgrubiała (np. kwiat żeński kukurydzy). baldach – oś główna skrócona, osie I rzędu osiągają zbliżoną wysokość (czosnek, bluszcz). główka – oś główna zgrubiała, często wypukła (osadnik), kwiaty siedzące lub krótkoszypułkowe (np. koniczyna), koszyczek – oś główna rozszerzona i spłaszczona (osadnik), kwiaty bezszypułkowe. U części gatunków wszystkie kwiaty koszyczka są jednakowe, ale u innych pojawia się zróżnicowanie na kwiaty języczkowate występujące na brzegu oraz kwiaty rurkowate umieszczone wewnątrz (np. stokrotka, słonecznik).