Przyimki Język włoski Język neapolitański a a da 'a di 'e, r'/d' (przed wyrazem zaczynającym się na samogłoskę) per pe, p' (przed wyrazem zaczynającym się na samogłoskę)
Przyimki włoskie z rodzajnikami: il l' lo la i gli le a al all' allo alla ai agli alle da dal dall' dallo dalla dai dagli dalle di del dell' dello della dei degli delle in nel nell' nello nella nei negli nelle su sul sull' sullo sulla sui sugli sulle
Przyimki neapolitańskie z rodzajnikami: 'o ll' 'a 'e a ô a ll' â ê
Poza tymi przypadkami, w języku neapolitańskim, przed rodzajnikiem określonym zaczynającym się na samogłoskę używa się skróconej formy przyimka, przy czym stosuje się różne konwencje co do umieszczania spacji między przyimkiem a rodzajnikiem. Stąd np. wł. del – neap. r''o/d''o/r' 'o/d' 'o
Rzeczownik W neapolitańskim, liczba mnoga tych rzeczowników i przymiotników, które kończą się we włoskim na -i, przybiera końcówkę -e: wł. aggettivi – neap. aggettive.
Zaimki Język włoski Język neapolitański Znaczenie si se „się”
Spójniki Język włoski Język neapolitański Znaczenie anche pure „także”, „też” se si „jeśli”, „gdyby”
Czasownik Odmiana czasowników posiłkowych (niektóre formy) Język włoski Język neapolitański Forma gramatyczna essere essere bezokolicznik è è czas teraźniejszy, l. pojedyncza, 3.