thumb|Kwiatostany Omieg górski (Doronicum austriacum Jacq.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w górach Azji Mniejszej oraz zachodniej, południowej i środkowej Europy. W Polsce występuje głównie w wyższych partiach gór – w Karpatach i Sudetach (góry otaczające Kotlinę Kłodzką), gdzie jest rośliną pospolitą. Poza tym ma mocno rozproszone stanowiska na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej, Małopolskiej i w Górach Świętokrzyskich.
Morfologia Pokrój Obficie owłosiona roślina zielna osiągająca do 120, rzadziej 150 cm wysokości. Z krótkiego, pozbawionego rozłogów kłącza wyrastają liczne korzenie przybyszowe i wzniesiona, obficie ulistniona i zwykle rozgałęziona w górze łodyga.
Liście Wyrastają na łodydze naprzemianlegle. Dolne liście są stosunkowo niewielkie, osadzone na ogonkach z uszkowatymi nasadami. Ich blaszki są sercowate lub jajowate, z sercowatą nasadą. Liście te zamierają w czasie kwitnienia. Środkowe liście są największe, mają blaszki o charakterystycznym, skrzypcowatym kształcie. Górne liście są mniejsze, podługowate, z tępym wierzchołkiem. Liście środkowe i górne obejmują łodygę sercowatymi nasadami. Ich blaszki są całobrzegie lub drobno i odlegle ząbkowane.