W 1984 rozpoczął zaoczne studia w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie na Wydziale Prawa Kanonicznego i uzyskał licencjat w 1990. Od 1985 obsługiwał także parafię w Ostrym Bardzie, gdzie pierwszym duszpasterzem był ks. Bazyli Oszczypko. W 1989 prowincjał o. Wasyl Medwit, obecny biskup egzarcha kijowsko-wyszhorodzki powołał go do monasteru bazyliańskiego w Warszawie, aby objął obowiązki magistra nowicjatu i prefekta braci studentów. Służba w monasterze warszawskim miała miejsce w czasie, gdy Kościół greckokatolicki na Ukrainie oraz wszystkich byłych krajach komunistycznych wychodził z podziemia (współczesnych katakumb). Aby pomóc bazyliańskim wspólnotom, które dopiero co wyszły z ukrycia, postanowiono otworzyć monaster dla bazyliańskich nowicjuszy i studentów z Ukrainy, Rumunii i Słowacji.
Jesienią 1993 przeniesiony do monasteru w Węgorzewie, gdzie objął obowiązki proboszcza parafii greckokatolickiej oraz dziekana olsztyńskiego. Po wyniesieniu o. Wasylija Medwita do godności biskupa od lipca 1994 przejął obowiązki protoihumena (prowincjała) bazyliańskiej wspólnoty w Polsce i wrócił do Warszawy. Korzystając z pomocy o. Jozafata Romanyka, o. Melecjusza Biłyńskiego, o.