Choroba legionistów (inaczej legioneloza lub legionelloza) – ciężka zakaźna choroba dróg oddechowych wywołana zakażeniem bakteriami z rodzaju Legionella – głównie przez Legionella pneumophila (serogrupy 1). Szczep ten odpowiada za 60–80% przypadków choroby.
Choroba może przybierać postać jednego z dwóch klinicznie odrębnych zespołów, czyli: choroby legionistów i – łagodniejszej formy – gorączki Pontiac.
Legionella pneumophila po raz pierwszy została wyizolowana podczas epidemii zachorowań, która miała miejsce w 1976 r. w trakcie zjazdu weteranów wojennych, który odbył się w hotelu Bellevue Stratford Hotel w Filadelfii w stanie Pensylwania w Stanach Zjednoczonych.
Zachorowania w Filadelfii w 1976 W lipcu 1976 r. w Bellevue-Stratford Hotel w Filadelfii odbywał się zjazd amerykańskiej organizacji kombatanckiej American Legion. Już dwa dni od jej rozpoczęcia jeden z uczestników zachorował na ciężkie zapalenie płuc. Liczba osób, które zachorowały, różni się w zależności od źródeł, ale przyjmuje się, że ogółem zachorowało 182 z czego 29 osób zmarło. Inne źródła wskazują np. 221 zachorowań i 34 osoby zmarłe.