brak widocznych organizmów choroba grypopodobna (o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu) utrata siły (astenia), zmęczenie wysoka gorączka i dreszcze bóle mięśni ból głowy bóle stawów biegunka nudności, wymioty (u niewielkiej części osób) trudności w oddychaniu (duszność) i suchy kaszel
Diagnostyka laboratoryjna Pałeczki Legionella spp. wykazują słabe barwienie się metodą Grama w materiale (plwociny lub inny materiał diagnostyczny), ich obecność można wykazać poprzez impregnację srebrem. W diagnostyce wykorzystywany jest odczyn immunofluorescencji bezpośredniej. Gotowe zestawy DFA (kits for direct fluorescent antibody), które pozwalają na identyfikację ponad 30 gatunków bakterii z rodzaju Legionella.
W związku z tym, że pasożyty wewnątrzkomórkowe słabo rosną na podłożach laboratoryjnych, do wyhodowania bakterii z materiału pobranego od chorych użyć trzeba wzbogaconych podłoży selektywnych. Według Centers for Disease Control and Prevention diagnostyka oparta na hodowli tych bakterii wiąże się z dość dużym marginesem błędu. Według ich danych jedynie około 30% zidentyfikowanych przypadków zachorowań udaje się potwierdzić w ten sposób. Diagnostyka oparta na posiewach próbek krwi wykazuje jeszcze mniejszą skuteczność – rzędu 4–7%.