Wierzbownica górska (Epilobium montanum L.) – gatunek rośliny z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae), jeden z kilkunastu występujących w Polsce. Występuje w Azji i Europie. W Polsce pospolity na terenie całego kraju.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiat thumb|left|180px|Owoc thumb|left|180px|Liść Pokrój Bylina trwała. Łodyga Obła, u dołu naga, górą zwykle gałęzista, omszona i ogruczolona, o wysokości (10)20–80 cm. Liście Podłużnie jajowate, do rozgałęzienia łodygi naprzeciwległe, delikatnie ząbkowane, bardzo rzadko do całobrzegich; wyjątkowo liście po 3 w okółkach (fo. verticillata). Kwiaty Nieliczne, małe o długości od 7–12 mm, zebrane w grona; korona dwa razy dłuższa od kielicha, przeważnie różowa (rzadziej w miejscach cienistych białe – fo. albiflora). Owoce Torebka zawierająca dużą ilość niełupek zaopatrzonych w aparat lotny w postaci pęczka jedwabistych szczecinek zapewniających wiatrosiewność.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: zarośla, lasy liściaste i ich skraje, zręby, przydroża. Występuje na niżu i w górach po piętro subalpejskie. Lubi stanowiska prześwietlone. Roślina żywicielska motyla postojaka wiesiołkowca. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Epilobio-Geranicetum robertiani.