Podczas jednego z eksperymentów stwierdził on faktycznie opisywaną zmianę zabarwień. Po oddzieleniu całej zastosowanej w doświadczeniu ilości rtęci, jak również rozłożeniu jej soli, co uzyskał dzięki zastosowaniu wysokich temperatur i sublimacji, otrzymał czerwoną substancję, która nie wykazywała właściwości higroskopijnych. Iskrzące się pryzmatyczne kryształki były chemicznie czystym chlorozłocianem srebrowym, AgAuCl4. Możliwe, że związek ten był kamieniem filozoficznym, który dzięki swej wysokiej, wynoszącej 44%, zawartości złota mógł powodować pożądaną przemianę, czyli powierzchniowe pozłocenie innego metalu. Ze związku złota nie można było jednak „wytworzyć” więcej kruszcu, niż on sam go zawierałKlaus Hoffmann Sztuczne złoto, Wiedza Powszechna, Złota Seria Literatury Popularnonaukowej, Warszawa 1985, s. 23n..
W literaturze i sztuce Motyw kamienia filozoficznego jest rozpowszechniony w literaturze, m.in. w książce Harry Potter i Kamień Filozoficzny Joanne Kathleen Rowling czy w książce Indiana Jones i kamień filozoficzny , jak również w anime i mandze Slayers i Fullmetal Alchemist oraz w serii Andrzeja Pilipiuka: „Kuzynki”, „Księżniczka” i „Dziedziczki”.