do końca istnienia WSP - Gustaw Auscaler.
Od 1950 Centralna Szkoła Prawnicza funkcjonowała jako Wyższa Szkoła Prawnicza imienia Teodora Duracza, a następnie od 1953 jako Ośrodek Doskonalenia Kadr Sędziowskich i Prokuratorskich.
Bibliografia
Aleksandra Wojciechowska, Przyczyny i następstwa ustanowienia w 1946 roku wyjątkowego trybu dopuszczania do obejmowania stanowisk sędziowskich i prokuratorskich Konrad W. Rokicki, Centralna/Wyższa Szkoła Prawnicza im. Teodora Duracza jako alternatywa dla uniwersyteckiego kształcenia prawników. Próba oceny [w:] Studia z historii najnowszej Polski, t. 4, red. R. Łatka, IPN, Warszawa 2022, s. 140-159.
Kategoria:Stalinizm w Polsce Kategoria:Szkolnictwo wyższe w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Uczelnie prawnicze w Polsce