mały|Siarczan miedzi(II) będący przykładem elektrolitu (binarnego) Elektrolit (z gr. ḗlektron „bursztyn”, lytós „rozpuszczalny”) – chemiczny termin definiujący substancję, która po stopieniu lub rozpuszczeniu (zwykle w wodzie, choć rozpuszczalnikiem mogą być też np. ciekły amoniak, ciekły dwutlenek siarki i in.) ulega dysocjacji elektrolitycznej, a powstały roztwór może przewodzić prąd elektryczny; elektrolitami mogą być związki jonowe, jak np. chlorek sodu (NaCl), lub niejonowe, jak np. chlorowodór (HCl) lub amoniak ().
W medycynie przez to pojęcie rozumie się zdysocjowane substancje zawarte w płynach ustrojowych lub podawane w płynach infuzyjnych oraz te płyny jako takie.
Techniczna definicja elektrolitu Termin ten z technicznego punktu widzenia oznacza każdą substancję zdolną do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego, czyli przekazywania jonowo ładunku między elektrodami. Zgodnie z tym kryterium elektrolitem jest również roztwór przewodzący prąd elektryczny. Mogą występować w postaci ciekłej, stałej bądź żeli.