Aby się o nią ubiegać, nie trzeba również udawać się do ambasady czy konsulatu kraju wydającego tego typu wizy. System wiz elektronicznych posiadają Stany Zjednoczone w ramach ESTA obejmujący kraje objęte programem ruchu bezwizowego „Visa Waiver Program”, a także Australia w ramach ETA oraz (dla krajów Unii Europejskiej) eVisitor. Australijskim systemem eVisitor objęta jest również Polska. Charakterystyczną cechą wiz elektronicznych jest to, że otrzymuje się je w prosty i szybki sposób po wypełnieniu odpowiedniego formularza na specjalnej stronie WWW. Wiza elektroniczna jest w zasadzie pewną formą ruchu bezwizowego (chociaż Australia, w przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych, wciąż nazywa swój system ETA i eVisitor „wizą”) i stanowi jedynie konieczność uzyskania specjalnego, elektronicznego zezwolenia na wjazd i pobyt przez określony czas w danym kraju. Zezwolenie takie uzyskuje się przez Internet zazwyczaj w ciągu od kilku sekund do kilku minut od chwili wysłania odpowiedniego formularza znajdującego się na określonej stronie WWW. Wniosek (formularz) o zezwolenie na pobyt, w zależności od kraju, wypełnia się na 2-3 dni przed planowaną podróżą. Potwierdzenie uzyskania zezwolenia na pobyt otrzymuje się pocztą elektroniczną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.