Dość wiarygodna jest więc hipoteza, że Numidyjczycy z rejonu Kartaginy zmieszani z dominującymi w tej kolonii fenickiej Semitami przybyli na Wyspy Kanaryjskie i że to od nich pochodzą inskrypcje naskalne na Hierro i Gran Canarii.
Guanczowie stworzyli również el silbo – język gwizdów, pozwalający porozumiewać się na większe odległości i będący wciąż w użyciu na La Gomerze przez tzw. silbadorów.
Toponimy z języka Guanczów Teneryfa: Achinech, Achineche lub Asensen La Gomera: Gomera lub Gomahara La Palma: Benahoare El Hierro: Esero lub Hero Gran Canaria: Tamaran (według najnowszych teorii nazwa ta mogła odnosić się tylko do części wyspy) Lanzarote: Titerogakaet lub Titeroigatra Fuerteventura: Erbania lub Erbani
Organizacja społeczna i polityczna Organizacja społeczna i polityczna Guanczów różniła się w zależności od wyspy. Na niektórych panowała dziedziczna autokracja, na innych władze były wybierane. Na Teneryfie wszystkie ziemie należały do wodzów, którzy je dzierżawili swoim poddanym. Na Gran Canarii samobójstwo uważano za honorowe i podczas uroczystości obejmowania władzy przez nowego wodza jeden z poddanych (ochotnik) dla uhonorowania go rzucał się w przepaść. Na niektórych wyspach praktykowano poliandrię, na innych małżeństwa były monogamiczne.