Franciszek Sapieha herbu Lis (ur. 28 sierpnia 1772 w Warszawie, zm. 30 maja 1829 w Dereczynie) – generał artylerii litewskiej, generał lejtnant i dyrektor bezpłatny dyrekcji biletów skarbowych w insurekcji kościuszkowskiejAkty powstania Kościuszki, t. III, Wrocław-Kraków 1955, s. 383., marszałek szlachty guberni mińskiej, konsyliarz powiatu słonimskiego w konfederacji targowickiej w 1792 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XII, Poznań 1890, s. 150.
W 1793 odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego StanisławaKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 272..
Życiorys Był synem Aleksandra Michała i Magdaleny z Lubomirskich.
Ze względu na pozycję matki na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego (była kochanką króla) przez pewien czas nie był uznawany przez ojca. Wychowywał się w Puławach z młodymi Czartoryskimi.
We wrześniu 1792 złożył przysięgę jako konsyliarz konfederacji targowickiej. Brał udział w poselstwie dziękczynnym do cesarzowej Rosji Katarzyny II, nie odgrywając większej roli.