Zgromadzenie jest zwoływane jedynie do wypełnienia którejś z kompetencji określonych w Konstytucji (art. 114 ust. 1 Konstytucji): przyjęcia przysięgi prezydenckiej (art. 130 Konstytucji)Uprzednio na podstawie art. 32c ust. 1 Konstytucji PRL oraz art. 30 ust. 1 Małej Konstytucji z 1992 r., uznania trwałej niezdolności prezydenta do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia (większością 2/3 ustawowej liczby członków ZN, tj. minimum 374 głosów – art. 131 ust. 2 pkt 4 Konstytucji)Uprzednio na podstawie art. 32e ust. 1 pkt 3 Konstytucji PRL (większością 3/5 głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków ZN) oraz art. 49 ust. 1 pkt 3 Małej Konstytucji (większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków ZN).Zgromadzeniu Narodowemu nie przysługuje natomiast kompetencja do stwierdzania przejściowej niemożności Prezydenta Rzeczypospolitej do sprawowania urzędu (por. art. 131 ust. 1 Konstytucji)., postawienia prezydenta RP w stan oskarżenia przed Trybunałem Stanu (na wniosek 140 członków Zgromadzenia, do podjęcia uchwały większością 2/3 ustawowej liczby członków ZN, tj. minimum 374 głosów – art. 145 ust. 2 Konstytucji)Uprzednio na podstawie art. 32d ust. 3 Konstytucji PRL oraz art. 50 ust.