Następnie do roku 1568 (z trzymiesięczną przerwą) był nadwornym cesarskim lutnistą w Wiedniu, po czym powrócił na krótko do Siedmiogrodu, by ostatecznie osiąść w Wenecji. Zmarł 22 sierpnia 1576 na dżumę w czasie podróży, w Padwie.
Bakfark zyskał sławę poprzez swe zbiory muzyki lutniowej, zawierające intawolacje współczesnych mu madrygałów, chansons, motetów i tańców, jak również swe własne kompozycje, fantazje, odznaczające się wysokim poziomem techniki muzycznej i kunsztowną polifonią.
Jego druga tabulatura, dedykowana Zygmuntowi II Augustowi, była przez długie lata jedyną znaną wydaną w Polsce tabulaturą lutniową.
Upamiętnienie Jan Kochanowski poświęcił mu fraszkę O Bekwarku, a Jan Lechoń wydał w 1942 roku w Londynie tomik wierszy Lutnia po Bekwarku. Uwieczniony został na obrazie Jana Matejki pt. Rzeczpospolita Babińska.
Zobacz też lutnia renesansowa muzyka renesansu
Przypisy
Bibliografia Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, .
Linki zewnętrzne
Valentin Bakfark w Polskiej Bibliotece Muzycznej
Kategoria:Artyści związani z Zygmuntem II Augustem Kategoria:Muzycy związani z Wilnem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Węgierscy lutniści Kategoria:Węgierscy kompozytorzy Kategoria:Węgrzy w I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1576 Kategoria:Ludzie urodzeni w Braszowie