Józef Feldman (ur. 14 stycznia 1913 w Warszawie, zm. 16 stycznia 1972 tamże) – polski prokurator, polityk i żołnierz pochodzenia żydowskiego, pułkownik Wojska Polskiego, zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego do spraw szczególnej wagi (2 listopada 1950 – 29 lipca 1955), członek PZPR.
Życiorys Urodził się 12 lub 14 stycznia 1913. Syn Lwa i Ity z domu Sakiel. W 1934 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Na studiach był członkiem Związku Młodzieży Socjalistycznej „Pochodnia”.
W latach 1934–1935 praktykant-wolontariusz i aplikant w Sądzie Grodzkim w Warszawie, następnie w Sądzie Okręgowym w Warszawie (1935–1937). Aplikant adwokacki w kancelarii Józefa Blocka do września 1939 roku.
W latach 1940–1943 pracował jako ekonomista w Wołkowysku. Po agresji Niemiec na Związek Radziecki znalazł się w ZSRR. 18 grudnia 1943 roku wstąpił do 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. 15 stycznia 1944 roku został pisarzem w sztabie 4 pułku piechoty. Od listopada 1944 roku do marca 1945 roku był dowódcą plutonu moździerzy w 36 pułku piechoty, a następnie dowódcą baterii moździerzy w 42 pułku piechoty.