Ceramika z İzniku thumb|left|125px|Ceramika z İzniku W XV wieku sułtan Mehmed I sprowadził do Nicei mistrzów ceramiki z Persji, dając początek rozwoju produkcji ceramiki w mieście. Szczyt rozwoju przypadł na XVI wiek, kiedy pracowało tu ponad 300 pieców, w których wypalane były najpiękniejsze wyroby ceramiczne w całym Imperium Osmańskim – ceramika z Izniku. Ostatnie wielkie zamówienie – 21 043 płytek w 50 różnych wzorach – wykonane było w 1609 roku dla potrzeb ozdobienia Błękitnego Meczetu w Stambule.
Zabytki dobrze zachowany rzymski teatr z końca II w. n.e. obliczony na ok. 10 tys. widzów, w okresie chrześcijańskim przebudowany na kościół. odkryte w 2014 ruiny największej znanej w mieście chrześcijańskiej bazyliki Hagios Neophytos (św. Neofita), ulokowane poza murem miejskim, zostały w późniejszym czasie zatopione przez wody jeziora İznik i znajdują się współcześnie na dnie akwenu. miejskie mury obronne, zapoczątkowane w IV w. p.n.e., powiększone u schyłku I w. n.e., za czasów rzymskich i bizantyjskich wielokrotnie przebudowywane. Zachowały się pozostałości tych fortyfikacji długości ponad 4400 m i wysokości do 13 m, w tym ponad 80 baszt i budynków bramnych (4 główne bramy). pozostałości rzymskiego akweduktu w pobliżu miasta dwa rzymskie mosty
Zobacz też Oblężenie Nicei 1097 Nikomedia
Przypisy
Kategoria:Miasta w Turcji Kategoria:Bitynia (prowincja rzymska) Kategoria:Miejscowości w prowincji Bursa