Status i ochrona Przez IUCN gatunek jest klasyfikowany jako najmniejszej troski (LC, Least Concern) i utrzymuje taką klasyfikację niezmiennie od 1988. Trend zmian liczebności populacji uznany za wzrostowy, całkowita liczebność nieznana. Według danych z 2009 introdukowana populacja w Japonii liczyła wtedy 100–10000 par. BirdLife International szacuje całkowity zasięg występowania na 7,91 mln km². W wydanym w 1997 roku 4. tomie HBW można znaleźć informację, jakoby ten gatunek miał znajdować się w załączniku III CITES, jednak obecnie (2023) aleksandretta obrożna nie figuruje w treści żadnego z załączników CITES.
Na Mauritiusie aleksandretta obrożna stanowi konkurencję wobec aleksandretty krótkosternej (P. echo), zajmując te same stanowiska lęgowe i prawdopodobnie konkurując również o pokarm. Uważana za szkodnika upraw. Ptaki, które w Egipcie uciekły z ogrodu zoologicznego w Gizie, zadomowiły się na jego terenie; stały się szkodnikami i w latach 1916–1919 zabito 127 osobników.
Hodowla thumb|240px|Aleksandretty w chorzowskim zoo