Księstwo Bayreuth, będące jednym z głównych terytoriów Frankonii, posiadało też zachodnią i centralną część Smreczan. Tereny wewnątrz charakterystycznej podkowy stanowiły tzw. Sechsämterland, który Hohenzollernowie uzyskali od Ziemi Chebskiej pod koniec XIII wieku. Region ten do dziś wyróżnia się dialektem niemieckim należącym do grupy bawarskiej, a nie frankońskiej.
Ziemia Chebska, obejmująca wschodni skraj Smreczan, dziś znajdująca się w granicach Czech (oprócz miasta Marktredwitz, które było jej eksklawą do początku XIX wieku) początkowo była jednym z okręgów bawarskiej Nordgowii. W 1322 roku została oddana w zastaw królom czeskim. Odtąd była traktowana jako część Królestwa, choć oficjalnej inkorporacji dokonano dopiero w 1806 roku. Była to jedyna część Czech właściwych gdzie Habsburgowie zezwolili na praktykę luteranizmu.
Południowa część Smreczan pozostała przy Nordgowii, przemianowanej później na Górny Palatynat i rządzonej przez dynastię Wittelsbachów.
Miejscowa ludność wyspecjalizowała się w produkcji szkła, porcelany i tekstyliów, co obok rolnictwa i leśnictwa było głównym zajęciem mieszkańców aż do XX wieku.