Pierwotnie projektowany samolot „168” (nazywany nieoficjalnie Ła-168) ukończono po otrzymaniu silnika Nene II i oblatano 22 kwietnia 1948 (pilot I. Fiedorow), prawie 5 miesięcy po konkurentach. Od października 1948 do 19 lutego 1949 prowadzono jego badania państwowe. Wykazał on lepsze osiągi i charakterystyki manewrowe zarówno od Ła-174, jak i MiGa-15 napędzanego tym samym silnikiem (uzyskał prędkość 1084 km/h), lecz z powodu obciążenia zakładów rozpoczętą wcześniej produkcją dwóch wyżej wymienionych typów, nie zdecydowano skierować go do produkcji.
Wkrótce, na skutek decyzji z 14 maja 1949 o pozostawieniu jako jedynego standardowego myśliwca MiG-15bis, przerwano produkcję Ła-15 i rozwój „168”, mimo że dysponujący wyższymi osiągami Ła-168 jako zbliżony konstrukcyjnie mógł zastąpić Ła-15 w produkcji. Osiągi prototypu „168” z silnikiem Nene II były porównywalne z osiągami zmodyfikowanego MiG-15bis z silnikiem WK-1 (dalsze rozwinięcie Nene, o ciągu 2700 kg), natomiast po zamontowaniu na prototypie „168” silnika WK-1, jego osiągi jeszcze wzrosły. Wykonał on jednak jedynie trzy loty w ramach badań fabrycznych, przed przerwaniem programu.