Paweł Giżycki (ur. najprawdopodobniej ok. 1400, zm. 27 lub 28 stycznia 1463 w PułtuskuPiotr Chojnacki: Biskup płocki Paweł Giżycki (1439–1463) i jego działalność. [W:] Fasciculi Historici Novi. T. IV. Warszawa, 2001, s. 152.) – biskup płocki, scholastyk krakowski i płocki, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej od 1427 roku, kanonik krakowski i płockiPrałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. II, Gniezno 1883, s. 63..
Życiorys Był synem Więcława (Wacława) – sędziego ziemskiego sochaczewskiego, dziedzica wsi Giżyce, i Elżbiety. Bracia Wincenty, marszałek książąt mazowieckich, i Zygmunt, kanonik płocki.
Studiował w Pradze, w 1419 został bakałarzem nauk wyzwolonych. Zgromadził wiele godności kościelnych – był kanonikiem płockim, krakowskim, gnieźnieńskim i poznańskim. Pełnił także urząd pisarza ziemskiego krakowskiego. 29 maja 1439 został wybrany przez kapitułę na biskupa płockiego (jako następca Stanisława z Pawłowic). 21 sierpnia 1439 otrzymał potwierdzenie papieskie, a 27 grudnia przyjął sakrę biskupią. Jako elekt płocki sprzedał dziesięciny w Piekczynie Marcinowi Strusiowi.