thumb|240px|Grób Kazimierza Tomczaka na Starym Cmentarzu w Łodzi Kazimierz Tomczak (ur. 17 lutego 1883 w Besiekierzu Nawojowym, zm. 21 października 1967 w Łodzi) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łódzki w latach 1927–1967.
Życiorys Pochodził z rodziny wielodzietnej. Był synem Ignacego i Pauliny z Jagodzińskich. Jego bratem był Józef Tomczak (1885–1958), poseł na Sejm z ramienia Związku Ludowo-Narodowego, natomiast bratankiem historyk, prof. Andrzej Tomczak (1922–2017). Był wychowankiem Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie, w którym ukończył gimnazjum. Maturę uzyskał w zaborze austriackim 1901. Przez dwa lata uczył się języka rosyjskiego, by w 1903 eksternistycznie zdać maturę w zaborze rosyjskim. W 1903 wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie. Od 1905 studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu, a także w Paryżu i Fryburgu Bryzgowijskim. Święcenia kapłańskie otrzymał w Jakubowie 7 stycznia 1907.
Przez 16 lat pracował jako profesor w warszawskim seminarium duchownym, gdzie wykładał teologię moralną, historię filozofii, archeologię chrześcijańską, liturgię, a także literaturę i język polski.