Jerzy Kichler (ur. 21 czerwca 1947 w Krakowie) – działacz społeczności żydowskiej w Polsce, w latach 1997–2003 przewodniczący Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP, w latach 1999–2003 przewodniczący Gminy Wyznaniowej Żydowskiej we Wrocławiu. W latach 1992–2006 członek zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej we Wrocławiu. Członek Rady Religijnej ZGWŻ w RP w latach 2006–2010. Jego działalność znacznie wpłynęła na odrodzenie życia żydowskiego w Polsce po 1989 r.
Życiorys Urodził się w Krakowie w rodzinie żydowskiej Olgi i Nesanela Kichlerów. Ojciec Nesanel był ekonomistą, matka Olga stenografką. Siostrą ojca Nesanela była Lena Küchler-Silberman, pedagog, w okresie powojennym założycielka sierocińców żydowskich w Zakopanem i Rabce. Autorka tłumaczonej na wiele języków książki „Moje 100 dzieci”.
W 1971 r. ukończył studia w Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie. Przez kolejne lata pracował jako automatyk w Krakowie i w Ostrowcu Świętokrzyskim będąc czynnym zawodowo przez okres 11 lat. Na początku kolejnej dekady zaangażował się w opór społeczny przeciwko reżimowi komunistycznemu. Ze względu na udział w protestach po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce w 1981 r. został zwolniony z pracy. W kolejnych latach nie wrócił już do aktywności zawodowej w przemyśle;