Mężczyźni zwykle golą głowy na łyso oraz często chodzą nadzy lub skąpo ubrani, nawet podczas walk.
Cechą charakterystyczną plemienia są kobiety, wypychające sobie wargi charakterystycznymi krążkami, o średnicy przekraczającej nawet 12 cm, których rozmiar wskazuje na wielkość posagu kobiety. Kształtowanie ust zaczyna się już u młodych dziewcząt, po usunięciu dolnych zębów, by wpasować w ten sposób krążek. Kobiety rozciągają usta aż do małżeństwa. Jest to jeden z ostatnich ludów świata kultywujących ten zwyczaj, jakkolwiek, wraz z przenikaniem innych kultur, powoli zaczyna on zanikać. Dzieci z tego plemienia bywają pomalowane biała glinką, którą kropkują ciało lub twarz.
Życie we wsi oparte jest zwykle na wspólnocie, dzielącej między siebie bydło i jego produkty (krew i mleko – podobnie jak u Masajów). Na czele wspólnoty stoi wódz, noszący futrzaną koronę kapłana-króla. Jest on zwykle po prostu najbardziej szanowanym starszym i w każdej chwili może być usunięty ze stanowiska. Sam lud jest słabo wykształcony, tylko niewielka część posługuje się amharskim, oficjalnym językiem Etiopii.