Niejednokrotnie te dwa aspekty wykluczają się wzajemnie, a słowo, które wiernie oddaje rym, bądź jest bliższe danemu pojęciu, nie jest najbliższe znaczeniowo danemu słowu w oryginale. ze względu na te trudności, tłumacz musi wykazywać językową kompetencję badacza, jak i jednocześnie być “artystą” słowa. proces tłumaczenia może odbywać się na jeden z dwóch sposobów: poprzez przybliżenie lingwistyczno-konceptualnego świata autora do czytelnika tłumaczenia (naturalizacja), lub też na odwrót (alienacja). Terminy te są dzisiaj znane lepiej jako udomowienie i egzotyzacja. Z tych dwóch strategii, w opinii Schleiermachera, naturalizacja jest niedopuszczalna, gdyż nieodwracalnie odbiega od oryginalnych konceptów i myśli autora. rozwiązanie pewnych problemów wynikających z alienacji, kiedy to najbliższe odpowiedniki słowa z tekstu oryginalnego oraz słowa z języka tłumaczenia są wciąż zbyt odległe znaczeniowo, leży w plastyczności języka.