Od lutego 1920 jako dowódca kompanii marszowej 32 pułku piechoty, następnie od sierpnia 1920 dowódca 7 kompanii 42 pułku piechoty, od września dowódca kompanii ciężkich karabinów maszynowych. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Od 1 marca 1921 słuchacz kursu pirotechnicznego w Centralnej Szkole Pirotechnicznej, następnie od 3 marca 1922 do 14 marca 1923 był oficerem broni 42 pułku piechoty. Od 1 sierpnia 1943 uczestnik kursu, od października 1924 przydzielony jako instruktor i wykładowca w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu.
Od czerwca 1926 przydzielony jako dowódca 2 kompanii ciężkich karabinów maszynowych 42 pułku piechoty, od listopada 1927 przydzielony, od marca 1928 dowódca kompanii 2 baonu ckm w Różanie. Awansowany do stopnia kapitana, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Od lipca 1929 jako oficer mobilizacyjny pułku oraz dowódca 2 kompanii ciężkich karabinów maszynowych 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy”.
Przeniesiony do rezerwy, od 23 maja 1931 przydzielony do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Ukończył kurs administracji publicznej, następnie jako naczelnik Wydziału Społeczno-Politycznego (bezpieczeństwa) w Urzędzie Wojewódzkim w Lublinie. Od listopada 1932 naczelnik takiego samego wydziału w Komisariacie Rządu na m.st.