Stefan Nowaczek ps. Wilk (ur. 4 grudnia 1919 w Kielcach, zm. 29 sierpnia 1946 w Warszawie) – żołnierz AK i NSZ oraz NZW, komendant Okręgu Warszawa NZW.
Okres przedwojenny Był synem Stefana Nowaczka (1896–1940), kapitana KOP, więźnia Starobielska (1939–1940), zamordowanego w Charkowie i Jadwigi z domu Wydrychiewicz, bratem Janusza Nowaczka (1917–1985), żołnierza AK i pracownika Delegatury Rządu na Kraj. Uczęszczał do gimnazjum w Milanówku.
Okres okupacji Na początku okupacji niemieckiej przeniósł się do wsi Derlacz koło Chotomowa do gospodarstwa rolnego swojej matki. W 1942 r. został członkiem bliżej nieznanej konspiracyjnej organizacji syndykalistów. W tym czasie wspomagał też ukrywających się Żydów, dostarczając im pożywienie, ubranie i środki czystości. W 1943 r. zamieszkał w Warszawie, gdzie związał się z Armią Krajową. Latem tego roku ukończył podziemną podchorążówkę w stopniu plutonowego podchorążego. Pod koniec 1943 r. przeszedł do Narodowych Sił Zbrojnych. Brał udział w powstaniu warszawskim w szeregach batalionu AK „Ruczaj” walczącego na Starym Mieście, a następnie w Śródmieściu. Po kapitulacji przebywał w obozie dla ludności cywilnej w Pruszkowie, a stamtąd przeniósł się w okolice Częstochowy.