24 sierpnia 1930 roku rozegrano na stadionie dwa pierwsze mecze ligowe. Najpierw na boisko wybiegły: Warszawianka Warszawa i ŁKS Łódź (pierwszą ligową bramkę strzelił tutaj Eugeniusz Tadeusiewicz z ŁKS-u), zaś chwilę po jego zakończeniu: Legia Warszawa i Czarni Lwów (pierwszy ligowy gol dla Legii na tym obiekcie zdobyty przez Józefa Nawrota). 26 października 1930 roku na arenie tej zadebiutowała narodowa reprezentacja Polski, zwyciężając 6:0 Łotwę (pierwsza bramka Józefa Nawrota).
Niezrealizowane plany budowy obiektów sportowych i usterki na nowo wybudowanym stadionie Nowo otwarty stadion posiadał jednak wiele niedoróbek. Jak donosiły niektóre gazety z tamtego czasu, tor kolarski po roku użytkowania miał wiele szczerb i bruzd. Ponadto opieszałość w odpowiedniej konserwacji toru i naprawie usterek spowodowała, że tor wkrótce zamknięto. Zawody na nim przestano rozgrywać wiosną 1935 roku.
W 1933 roku stadionowi nadano oficjalną nazwę Stadion Wojska Polskiego. Latem tego samego roku obiekt zaczął być zarządzany przez Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego (pełniący funkcje obecnego ministerstwa sportu).