Pochodzenie W starożytnych Chinach żółw i wąż były, w sensie religijnym i duchowym, symbolami długowieczności. Za czasów dynastii Han Chińczycy często nosili wisiorki i amulety w kształcie żółwia. W wyniku wpływów kultury chińskiej na sąsiednią Japonię, japońskie tytuły szlacheckie i godności publiczne wiązały się z prawem do używania symbolu żółwia.
Jedna z ówczesnych legend opowiada o żółwicy która nie potrafiła zaprzyjaźnić się z samcami żółwi, a jedynie z wężami. Wzbudziło to gniew żółwi, które owa samica na dodatek odpychała, znacząc moczem teren wokół siebie. Od czasów rozpowszechnienia się tej legendy, mężczyźni nazywają swe partnerki "żółwicami" gdy podejrzewają je o niewierność, a żółw przestał mieć symboliczne znaczenie jako przynoszący szczęście.
Przedstawienia Xuánwǔ w sztuce ukazują to stworzenie jako krzyżówkę żółwia i węża, co może mieć swe źródło w cytowanej powyżej legendzie. Należy jednak zauważyć, że taka interpretacja nie wyjaśnia istnienia tego typu przedstawień wcześniej, za dynastii Zhou.