Olaf Skötkonung (ur. ok. 980, zm. najprawdopodobniej zimą 1021/1022) – król Szwecji w latach 995–1021, pierwszy chrześcijański władca tego kraju. Był synem szwedzkiego króla Eryka Zwycięskiego i Sygrydy Storrådy, córki szwedzkiego wodza Skagula Tostea lub polskiego księcia Mieszka I (tożsamej z Gunhildą, znaną pod hipotetycznym imieniem Świętosława)Rafał T. Prinke Świętosława, Sygryda, Gunhilda. Tożsamość córki Mieszka I i jej skandynawskie związki, „Roczniki historyczne”, t. 60 (2004).
Życiorys Olaf został szwedzkim królem w 995. Był pierwszym królem, który z pewnością rządził zarówno Szwecją, jak i prowincją Gotlandią (kraj Gotów). Przy tym trzeba zwrócić uwagę na to, iż Szwedzi do tego czasu nie byli jednorodnym państwem. Mimo to badania wskazują, że na początku epoki wikingów królestwo Szwecji istniało już za panowania królów z UppsaliOve Moberg: Svenska rikets uppkomst.In: Fornvännen 1944 Heft 3 S. 129–192, hier: S. 170 ff. 181 ff. zitiert in Ruprecht S. 25.. Niektórzy historycy uważają jednak już jego ojca za króla zjednoczonych szwedzkich ziem.