Paweł Franciszek Sapieha herbu Lis (ur. przed 23 kwietnia 1657, zm. 1 października 1715 w Kodniu) – biskup ordynariusz żmudzki, duchowny sekretarz wielki litewski w latach 1704–1713Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 239., opat paradyski.

Życiorys Był synem Jana Fryderyka, bratem Kazimierza Władysława i Mikołaja Leona.

Uczył się w kolegiach jezuickich we Lwowie i Warszawie. Edukację kontynuował na Zachodzie, odwiedzając Włochy, Francję, Niderlandy i Niemcy. W 1679 powrócił do kraju.

Brał udział w randze pułkownika w 1683 w wyprawie wojsk litewskich na Słowację i Węgry, będącą częścią Odsieczy wiedeńskiej. W 1684 porzucił karierę wojskową i wstąpił do stanu duchownego. W 1686 otrzymał tzw. święcenia niższe, a w 1688 – święcenia kapłańskie. Tegoż roku wstąpił do Cystersów i otrzymał probostwo w Kodniu. Przebywał często na dworze królewskim, otrzymując w 1690 tytuł kanonika warszawskiego, z którego zrezygnował w 1699.

W 1702 dochował wierności Augustowi II, za co otrzymał w 1704 sekretarię litewską.