Helikon (gr. klas. Elikṓn, nowogr. Elikṓnas, łac. Helicon) – wapienny masyw górski w krainie historycznej Beocji w Grecji. Położony na północ od Zatoki Korynckiej.
Najwyższe wzniesienie 1748 m n.p.m.
Według mitologii greckiej była to siedziba muz z dwoma sławnymi źródłami: Aganippe i Hippokrene, oba noszące w swoich nazwach słowo „koń” (ἵππος hippos). W pokrewnym micie źródło Hippokrene powstało, gdy skrzydlaty koń Pegaz wycelował kopytem w skałę, uderzając w nią z taką siłą, że źródło wytrysnęło. Na Helikonie znajdowało się również źródło, z którego Narcyz czerpał inspirację do własnego piękna.
Góry Helikon i źródło Hippokrene były uważane za źródło inspiracji poetyckiej. Pod koniec VIII lub na początku VII wieku p.n.e. poeta Hezjod umieścił nawiązanie do muz na Helikonie na samym początku swojej Teogonii. W swojej Aitii poeta z III wieku p.n.e. Kallimach opowiada sen, w którym znów był młody i rozmawiał z Muzami na Helikonie. I w ten sposób wyraźnie podąża za inspiracją Hezjoda. Umieścił też na Helikonie epizod, w którym Tyrezjasz natknął się na kąpiącą się Atenę i został oślepiony, ale jednocześnie obdarzony sztuką przepowiadania przyszłości, dzięki której poezja i przepowiadanie przyszłości są ze sobą niejawnie powiązane.