thumb|Inżektor stosowany w parowozach thumb|Inżektor Friedmanna w parowozie serii 524 Inżektor (smoczek) – jeden z rodzajów urządzenia podającego wodę do kotła parowozu, potrzebną mu do wytwarzania pary. Każdy parowóz powinien posiadać dwa niezależne urządzenia podające wodę – jeden zapasowy.
Charakterystyka Wynaleziony został w 1857 roku.
Woda podawana jest ze zbiorników w parowozie lub ze skrzyni wodnej tendra. Działanie inżektora polega na wykorzystaniu pary pod ciśnieniem, dzięki układowi dysz, do wtłoczenia wody do kotła, przezwyciężając ciśnienie panujące w kotle. Dodatkowo woda ulega podgrzaniu w inżektorze w kontakcie z parą. Nie posiadają więc podgrzewaczy, co upraszcza ich konstrukcje i naprawy.
Inżektory dzieli się na parę: świeżą – wymagają zasilania parą wodną o ciśnieniu około 6 atm; podgrzewają wodę do temperatury 60–70 °C niessące – np. Nathana – umieszczane poniżej dna zbiorników wody parowozu lub tendra, zwykle pod budką maszynisty, gdyż wymagają grawitacyjnego dopływu wody ssąco-tłoczące – np. Friedmanna, Strubego – umieszczane w pobliżu kotła, zwykle w budce maszynisty;