Piotr Łubieński herbu Pomian (ur. 31 stycznia 1786 w Szczytnikach, zm. 17 października 1867 w Warszawie) – polski generał, senator-kasztelan Królestwa Polskiego od 4 czerwca 1831 roku, poseł z powiatu warszawskiego departamentu warszawskiego na sejm 1811 rokuMałgorzata Karpińska, Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, Warszawa 2002, s. 63..
Życiorys Syn Feliksa i Tekli Teresy, brat Franciszka Ksawerego, Tomasza, Henryka, Tadeusza, Jana, Józefa, Marii, Pauliny i Róży.
Osiadł w majątku swej żony, Barbary Szymanowskiej, Gole i przyległych folwarków (Dorocin, Karolina, Baśin), założyciel cukrowni w Golach. Był szwagrem francuskiego barona Piotra Galichet'a z Izdebna, którego poznał w armii Napoleona, i który to założył pierwszą cukrownię na Mazowszu.
W latach (1807–1812) i w czasie powstania listopadowego (1830–1831), był senatorem-kasztelanem i generałem brygady oraz dowódcą Straży Bezpieczeństwa w Warszawie, od 1825 prezesem dyrekcji szczegółowej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego województwa mazowieckiego. Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I RomanowaDyaaryusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s.