Wiesław Kazanecki (ur. 10 stycznia 1939 w Białymstoku, zm. 1 lutego 1989 tamże) – polski poeta, prozaik, publicysta.

Życiorys Urodził się w inteligenckiej rodzinie Edmunda i Janiny z domu Ralickiej. W latach 1951–1955 uczył się w Liceum Ogólnokształcącym nr 1 w Białymstoku, a następnie rozpoczął studia w zakresie filologii polskiej w Studium Nauczycielskim w Białymstoku, które po roku przerwał. Podjął pracę początkowo w państwowych gospodarstwach rolnych, w powiecie ełckim, później w Państwowej Komunikacji Samochodowej w Białymstoku. Od 1957 r. kontynuował studia na Wydziale Filologii Polskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu.

Jako poeta debiutował w roku 1960. W 1964 r. rozpoczął pracę jako nauczyciel w Technikum Mechanicznym w Białymstoku. Wiersze, opowiadania i recenzje drukował między innymi w „Kameniach”, „Kontrastach” i „Poezji”. Od 1970 r. należał do Związku Literatów Polskich. Od 1978 r. redagował białostockie „Zdarzenia”; był redaktorem w białostockim Oddziale Krajowej Agencji Wydawniczej.

Był autorem 12 tomów wierszy. Jego pośmiertną spuściznę prozatorską publikuje Książnica Podlaska w Białymstoku.

W 1964 r.