USS Raleigh – fregata żaglowa, jedna z trzynastu pierwszych statków autoryzowanych w roku 1775 przez Kongres Kontynentalny do użytku Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Po przejęciu jej przez wojska brytyjskie w roku 1778 służyła jako HMS "Raleigh" w Royal Navy.
Jako USS Raleigh Zbudowana przez Jamesa Hacketta, Hilla i Paula w Portsmouth pod nadzorem Thomasa Thompsona, została zatwierdzona przez Kongres 13 grudnia 1775; kil zamontowano 21 marca 1776; a wodowano 21 maja 1776.
Wyposażona w galion przedstawiający Sir Waltera Raleigha wyruszyła na morze pod dowództwem kapitana Thomasa Thompsona 12 sierpnia 1777. Wkrótce połączyła się z fregatą "Alfred" i razem skierowali się w kierunku Francji. Trzy dni później natrafili na szkuner wiozący sfałszowane pieniądze z Massachusetts. Spaliwszy szkuner wraz z towarem, z wyjątkiem próbek, fregaty kontynuowały swoją transatlantycką trasę. 2 września przechwycili brytyjski bryg, "Nancy", i dowiedzieli się, że był on w tylnej eskorcie konwoju. Amerykanie wyruszyli w pogoń za brytyjskimi statkami i zbliżyli się do konwoju 4 września 1777.
Korzystając z przechwyconych sygnałów udało się rozdzielić konwój i przeprowadzić bitwę z okrętem HMS "Druid".