Pierwsza ekspozycja ich prac odbyła się w roku 1930 w paryskiej Galerie Zak, w następnym wystawiali swe obrazy w Genewie (Galerie Moos). W tym samym roku zorganizowali wystawę w Warszawie. Ostatnia oficjalna prezentacja dorobku twórczego miała miejsce w 1934 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Swe artystyczne założenia i poglądy przedstawiali na łamach czasopisma „Głos Plastyków”, gdzie m.in. stwierdzali:
Prowadzili też działalność publicystyczną (Czapski, Cybis, Jarema, Szczepański, Potworowski), wyrażającą się w żartobliwej opinii, że „co drugi kapista pisze, a co trzeci maluje”; podejmowali nawet eksperymenty teatralne (Jarema). thumb|250px|Dorota Seydenmann – Słoneczniki, przed 1939
Do najważniejszych przedstawicieli tego kierunku należą: Jan Cybis Józef Czapski Eugeniusz Geppert Józef Jarema Józef Krzyżański Artur Nacht-Samborski Piotr Potworowski Hanna Rudzka-Cybisowa Dorota Seydenmann Zygmunt Waliszewski
Z kapizmem okresowo związani byli także członkowie powstałej później krakowskiej grupy Zwornik o orientacji kolorystycznej, tacy jak Zbigniew Pronaszko, Jerzy Fedkowicz, Jerzy Wolff czy Henryk Gotlib.