right|200px|Herb thumb|200px|page=19|Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Herb Kemlada w 2 rzędzie i 3 kolumnie. Kemlada (Kiemlada, Kimlada) – polski herb szlachecki. Używany przez jedną rodzinę pochodzenia kaszubskiego (herb własny), która osiadła na Mazowszu.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
W polu błękitnym z bordiurą złotą, takież serce. Klejnot: nad hełmem w koronie trzy wieże blankowane, srebrne w wachlarz. Labry błękitne, podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki Herb przytaczany przez Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich) i Chrząńskiego (Tablice odmian herbowych) oraz Bonieckiego (Herbarz polski).
Rodzina Grabowskich Rodzina osiadła na Mazowszu w XVIII wieku, wylegitymowana ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1837, 1852, 1854, 1855. Rodzina używała przydomka Kemlada, co może wskazywać na pokrewieństwo z kaszubskimi Kiemlada-Grabowskimi. Istotnie, Przemysław Pragert pisze, że rodzina ta przywędrowała na Mazowsze z Pomorza. Podaje też, że Ostrowski błędnie stwierdził migrację rodziny w odwrotnym kierunku, tzn. z Mazowsza na Pomorze. Z rodu tego wywodził się Maciej Grabowski, podskarbi wielki koronny. Potomkowie jego bratanka i spadkobiercy, Wojciecha wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim.